Έτσι βελτιώνονται οι σχέσεις γονέων-εφήβων

30 Νοέ.

By Ariadni

Η εφηβεία είναι μια δύσκολη περίοδος της ζωής καθώς συντελούνται πολλές αλλαγές στο σώμα αλλά και στον χαρακτήρα του ατόμου. Οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν τον έφηβο (στο εξής γράφοντας έφηβο εννοούμε και τις έφηβες) στην εν γένει συμπεριφορά του με τους ανθρώπους που σχετίζεται. Πως όμως μπορούν οι γονείς να βελτιώσουν την καθημερινή σχέση τους με τον έφηβο;

1) ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ  
Η καθημερινή επικοινωνία είναι από τα πιο σημαντικά που χρειάζεται να βελτιωθεί στην σχέση μας με τους εφήβους όσο αφορά την ποιότητα. Συνήθως οι γονείς επικεντρωνόμαστε στο μαθησιακό κομμάτι (σχολείο ,φροντιστήριο κα) και δείχνουμε λιγότερο η ελάχιστο ενδιαφέρον για όλα τα υπόλοιπα. Oι ανάγκες των εφήβων είναι πολλές – εκτός από την μάθηση, και την επιδίωξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος όσον αφορά την επαγγελματική σταδιοδρομία. Κατά την άποψή μου, είναι καλό να μειώσουμε την ενασχόληση με το μαθησιακό και να διερευνήσουμε και τις υπόλοιπες ανάγκες του. Είναι πολύ σημαντικό να μην κλείσει η πόρτα της επικοινωνίας με τον έφηβο.

2) ΙΣΟΤΙΜΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ  
Κατά την περίοδο της εφηβείας είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι οφείλουμε να φερόμαστε στον έφηβο σαν ένα ισότιμο μέλος στην οικογένεια, με υποχρεώσεις και δικαιώματα. Σεβόμαστε τις ιδέες τις πεποιθήσεις και τις αξίες που έχει σαν αυτόνομο άτομο.

3) ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
Επιδιώκουμε να συζητάμε τα θέματα που προκύπτουν στην καθημερινότητα του εφήβου. Τον βοηθάμε με την συζήτηση να διοχετεύει την ενεργεία του εποικοδομητικά ώστε να αποφασίζει μόνος του .Του αναλύουμε τις συνέπειες για κάθε ενεργεία του αλλά συγχρόνως του δίνουμε την δυνατότητα της τελικής απόφασης. Έτσι μαθαίνει να αναλαμβάνει την ευθύνη των αποφάσεων του.

4) ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ
Φροντίζουμε κατά τακτά χρονικά διαστήματα να κάνουμε θετικά σχόλια για ότι καλό πράττει στην ζωή του. Αναγνωρίζουμε τα θετικά του σημεία και φροντίζουμε να τα επικοινωνούμε όσο το δυνατόν πιο συχνά.

Στις συνομιλίες μαζί του χρησιμοποιούμε πρώτο πρόσωπο και αποφεύγουμε την κριτική»
Παράδειγμα: «νοιώθω θυμό(συναίσθημα) που άργησες να κοιμηθείς το βραδύ και πήγες αργοπορημένος στο σχολείο. Μπορούμε να βρούμε μαζί μια λύση(συνεργασία) για να μην ξανασυμβεί αυτό;  Αντί να πούμε: Πότε θα βάλεις μυαλό(χαρακτηρίζουμε τον έφηβο άμυαλο) και θα κοιμάσαι νωρίς; Την επόμενη φορά αν αργήσεις στο σχολείο (μη ανάληψη ευθύνης) θα σε τιμωρήσω(επίδειξη εξουσίας).

5) ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ
Χρειάζεται κατά την άποψη μου να αλλάξουμε την συμπεριφορά του εαυτού μας προς τον έφηβο! Να αποφεύγουμε να κάνουμε κριτική στις επιλογές του έφηβου στην καθημερινότητα και ακόμα περισσότερο στις αποφάσεις του όταν αυτές αφορούν τον ίδιο προσωπικά με μόνη εξαίρεση όταν αυτές οι αποφάσεις αφορούν την ασφάλεια του ιδίου. Επιτρέπουμε στον ίδιο να κάνει λάθη και να μάθει μέσα από αυτά. Μειώνουμε τα «πρέπει» όσο αυτό είναι εφικτό.

6) ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΙ
Αποφεύγουμε να κάνουμε σχόλια για το ντύσιμο του ,την μουσική που ακούει και τις καθημερινές του προσωπικές επιλογές σε πράγματα ήσσονος σημασίας . Όταν θεωρούμε ότι χρειάζεται να του κάνουμε κάποια παρατήρηση το συζητάμε με τον ανάλογο σεβασμό και κυρίως δεν επιβάλουμε την άποψη μας αν αυτό δεν είναι απαραίτητο. Τοποθετούμε όρια και επιδιώκουμε να αναλαμβάνει ευθύνες ο έφηβος/η ώστε να τον βοηθήσουμε στην ολοκλήρωση της αυτονομίας του.

7) ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Μειώνω τις προσδοκίες που έχω για εκείνον και επιδιώκω να ανακαλύψω τα «θέλω» του και να τον βοηθήσω στην πραγματοποίηση των ονείρων του με όλες μου τις δυνάμεις. Ακόμα και στην περίπτωση της διαφορετικής άποψης συμπορευόμαστε στις ανάγκες του εφήβου μειώνοντας τις δικές μας προσδοκίες. Κατά την άποψη μου η επιτυχία επιτυγχάνεται μόνο όταν υποστηρίζουμε σθεναρά τις δικές του επιλογές .Έτσι και ο έφηβος αν επιλέξει ο ίδιος αυτό που θέλει να κάνει, έχει μεγαλύτερες ψυχικές αντοχές ώστε το πιθανότερο σενάριο είναι να επιτύχει στην ζωή του.

Στην περίπτωση που τα προβλήματα που έχουμε με τον έφηβο θεωρούμε ότι είναι άλυτα θα είναι χρήσιμο να επικοινωνήσουμε με ένα σύμβουλο ψυχικής υγείας η ψυχοθεραπευτή ώστε να μας βοηθήσει στην επίλυση αυτών.

Χρειάζεται να θυμόμαστε ότι δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς άλλα όλοι έχουμε την δυνατότητα να εξελιχτούμε και να προσφέρουμε στους εφήβους μας την αγάπη και την ασφάλεια που χρειάζονται για να περάσουν στην ενηλικίωση.

Λυραράκης Κωνσταντίνος
Εκπαιδευόμενος Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Πηγή: nooz.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: